In Vlaanderen was eerst de FM-band voor de lokale omroep beperkt tussen 102,40 MHz tot 107,90 MHz. Dat was zeer nauw voor de ruim driehonderd lokale omroepen die Vlaanderen halverwege de jaren 80 telde. Tijdens een hoorzitting van de Commissie voor Mediabeleid naar aanleiding van het decreet over de lokale radio zijn in mei 1998 Bert De Graeve, toenmalig gedelegeerd bestuurder van de VRT, en toenmalig toptechnici Etienne Deventer en Marc Cabus aan de tand gevoeld over een aantal zaken die het voor lokale radio's in Vlaanderen erg moeilijk maakten op technisch vlak.
De
VRT beweerde toen dat de vijf openbare omroepen (Radio 1,
Radio 2, Radio 3, Studio Brussel
en Radio Donna) de hele FM-brandbreedte van 87,50
MHz tot 102,40 MHz nodig had om over voldoende zendcomfort te beschikken.
De commissie stelde vast dat er beneden de 102,40 MHz toch ook nog heelwat
ruimte overblijft waar, met enige goede wil, een aantal lokale radio's
gebruik van zou kunnen maken. Dat beek echter nooit onderzocht geweest
te zijn. De VRT beweert gemakshalve dat ze al die ruimte nodig
had om niet gestoord te worden. Verder beweerde de VRT-delegatie
namelijk dat ieder station een beschermingszone van 0,600 MHz nodig had
terwijl internationaal 0,400 MHz als voldoende wordt beschouwd voor zendcomfort.
In Wallonië heeft de RTBF aan 0,400 MHz bijvoorbeeld genoeg
en ook de Nederlandse en Franse openbare omroepen zijn daarmee tevreden.
In Wallonië waren begin jaren 90 enkele frequenties onder 100,00 MHz uitgedeeld aan lokale radio's. Radio Air Libre en Radio Judaica te Brussel kregen toen een vergunning om op respectievelijk 87,70 MHz en 90,20 MHz uit te zenden .
Nog zo'n punt waaruit bleek dat de VRT het begrip zendcomfort ruim interpreteerde is de brede zwaai van het VRT-signaal op de radio. Wettelijk is de signaalbreedte beperkt tot 75 kHz. In de praktijk betekent dit dat de zwaai van het signaal van Radio Donna in Zuid- en Oost-Limburg (frequentie: 102 MHz) mag gaan van 101,925 MHz tot 102,075 MHz gemeten op -3dB bij de bron. Maar de VRT stelde de zender toen in met een bredere zwaai, met het gevolg dat Radio Donna luider en voller klinkt en de radiozenders wegdrukt op nabijgelegen frequenties. Wanneer lokale radio's dat doen, worden ze flink op de vingers getikt. Op de VRT daarentegen wordt geen enkele controle uitgeoefend door het BIPT.