In
1987 ging het bedrijf dat het weekblad Topics verdeelde hals over
kop failliet. In de boeken
kon men lezen dat er schulden van 500 miljoen BEF werden gemaakt. Niemand
- zelf het gerecht niet - kon verklaren waar het tekort aan toe te schrijven
was. De medewerkers van Radio Moniek uit Oudenaarde waren de enigen
die wisten dat die som geld werd geïnvesteerd in het project Radio
Monique. Met het geld werd zendtijd gehuurd op de ROSS REVENGE van
Radio Caroline. Caroline zat op dat moment in zware financiële
moeilijkheden en was anders genoodzaakt te stoppen.
Mede initiatiefnemers waren de Nederlandse platenmaatschappij CNR waar Ad Roland en de gebroeders Bolland & Bolland toen werkten. Menige deejays uit Nederland probeerden om een programma te krijgen. Wanneer ze te licht werden bevonden om meteen op de 963 kHz te komen, werden ze doorverwezen naar Postbus 1 te Oudenaarde om cassettes op te nemen. Alzo werden ze klaargestoomd voor het grote werk.
Gerard
Vanden Abeele (verantwoordelijke Radio Moniek) en Peter
Mc Kenzie (Peter Decordier ex-Family Radio en Contact)
zorgden ervoor dat de programma's en/of nieuwe medewerkers vanuit Nederland
via een vissersboot uit Zeebrugge op het schip kwamen. De plaats waar
de Belgische en Nederlandse programma's werden verzameld, was telkens
op de E17-parking te Nazareth. De cassettes zaten in plastieken tonnen
en werden zo snel mogelijk van de ene in de andere auto overgebracht.
Soms was dit een zeer moeilijke taak want de politie lag overal op de
loer. Op een keer zijn we moeten vluchten voor de politie zonder nieuwe
programma's. Gelukkig hebben we toen die keer wel de medewerkers Ad Roberts
en Maarten De Jong kunnen meenemen. Zij moesten namelijk de crew aflossen.
Dit gebeurde om de twee weken als het weer het toeliet. Eenmaal aan boord
was er genoeg te doen om die twee weken bezig te blijven. De hoofdtaak
bestond eruit de programma's aan elkaar te mixen en het dagelijkse nieuws
op te stellen. Verder was er altijd wel iets te herstellen. 's Avonds
werd er nog een pintje gepakt en als de zee rustig was, kon je nog slapen
ook.
Omdat de politie steeds meer alles in de gaten hield, werd het moeilijker om op een veilige manier aan boord van het zendschip te geraken. Er werd altijd een andere route genomen om naar het zendschip te varen. Eigenlijk was het schip maar een halfuurtje van de kust verwijderd maar het kon gebeuren dat de rit vier uur duurde. Naar ik weet heeft de zeevaartpolitie nooit iemand kunnen oppakken. Eén van de bedoelingen van de overheid was om het leveren voedsel, programma's en medewerkers zo moeilijk mogelijk maken. Vergeet niet dat er toen nog geen sprake was GSM. De gesprekken tussen de boot en het vasteland gebeurden in code. Wanneer de zee rustig was, werd na het nieuws een dienstmededeling gegeven waardoor de Nederlandse medewerkers wisten dat dit het ogenblik was om te vertrekken.
Het gebeurde wel eens dat de bemanning weken aan boord bleef zonder bevoorrading van voedsel, programma's en medewerkers. Tijdens de maand februari 1990 was bevoorrading niet meer mogelijk want de weersomstandigheden lieten het niet toe. De voedselvoorraad was vlug uitgeput. De uitgeputte crew heeft toen op 5 maart 1990 alle apparatuur uitgeschakeld en hebben de Engelse kustwacht om hulp gevraagd. Het tweejaardurend avontuur was over. De mensen van Radio Caroline hebben daarna nog getracht de boel terug op te starten maar het meest noodzakelijke, de brandstof nodig om elektriciteit te genereren, was op. Het schip werd achtergelaten en is op drift geslagen.
In ieder geval zijn er terug gesprekken aan de gang om opnieuw vanop de Noordzee te starten met iets compleet nieuw. Dezelfde verantwoordelijken waaronder Joost Den Draaier en de gebroeders Bolland proberen terug een project op te starten. Er zou deze keer met FM-zenders worden uitgezonden op verschillende frequenties.
Ik weet ook dat we nog veel geld tegoed hebben voor de bewezen diensten. Maar ja, het avontuur dat we hebben beleefd kan niemand ons nog afnemen. Ik denk dat ik het plezier van toen nooit meer zal beleven.
Johan alias M.V.D.
Update 20/6/2003: Gerard Vanden Abeele heeft ons per e-mail gemeld dat er een paar zaken niet kloppen met de totale waarheid. Wij vroegen om een verduidelijking en wachten nog steeds op antwoord.