Radio Maeva was de lokale radio die jarenlang over gans Vlaanderen beluisterbaar was. Ziehier het verhaal van een radiostation dat in een minimum van tijd groeide tot een zeer goed beluisterde Vlaamse radio en volgens sommigen evolueerde tot een potentieel gevaar...

We situeren de zomer van 1980. Ex-Mi Amigo Rudy Van Accoleyen (foto) zocht een ploeg samen voor de oprichting van een nationaal station. Op dat moment was er het succes van Radio Contact. Er was ook de tolerante houding van Wallonië tegenover het nieuwe fenomeen en het laatste Mi Amigo-avontuur vanop de Magdalena werd een flop. Deze drie factoren hebben ongetwijfeld als motivatie gediend voor Rudy om met een landpiraat te beginnen. Hij deed beroep op Peter Hoogland (Franky De Bouw), zijn broer Patrick Van Accoleyen alias Patrick Valain en zijn ex-medewerkers Ron Van Plas en Ben Van Praag. Verder werd er beroep gedaan op platenruiters die actief waren in Vlaanderens bekendste discotheken.
Om van start te gaan moest eerst worden gezocht naar een sterke zender. Niet zo eenvoudig om iemand te vinden die een zender in elkaar kon steken van 1000 Watt. Gelukkig was er Noël D'Hondt uit Heusden (Gent) die de nodige middelen had om een dergelijke zender in elkaar te steken.
Op 24 mei 1981 werd een eerste volwaardige uitzending op 103,50 MHz in de ether gestuurd. Na enkele dagen was de ontvangst bevredigend en na enkele maanden was Maeva vrije radio nummer 1 qua ontvangstbereik, qua luisterdichtheid en qua populariteit.
Er werd uitgezonden vanuit een klein dakappartement in de Sterrenwachtlaan te Ukkel. De programma's waren praktisch allemaal vooraf opgenomen op cassette. Desondanks was er een studioruimte voorzien met basismateriaal. Er waren toch drie live-blokken. Tussen 6 en 9 was er de "Wekkerwacht", "Lunchexpress" was geprogrammeerd tussen 12 en 14 uur en na middernacht was er twee uur lang de "Nachtclub". Ook het nieuws werd om het uur altijd live gebracht. De muziekkeuze varieerde van de klassieke evergreens, Belgische producties tot hedendaagse pop. (foto: appartementsgebouw studio - Sterrenwachtlaan te Ukkel)

 luister naar een fragment uit De Muziekcocktail met Fred van Den Bosch.
 luister naar een jingle + presentatie van Ben Van Praag.
 luister naar een fragment van het programma Wekkerwacht.
 luister naar het tijdsein.

Dat Patrick Valain een zeezender verleden had kon je duidelijk merken bij Maeva. De hele organisatie was eigenlijk opgezet als een radiostation vanaf zee. De programma's werden her en der opgenomen in thuisstudio's. Wekelijks was er dan op zaterdag een bijeenkomst voor het afleveren van de band-programma's. De medewerkers kregen een witte plastic zak. Hierin zaten de nieuwe platen, lege banden voor de opnames en richtlijnen voor de nieuwe opnameweek.

Het Maeva-sukses was gemakkelijk te verklaren. Een groot deel van dit sukses was te verklaren aan het enorme bereik. Het grote deel van Vlaanderen werd bereikt met het grote vermogen van de zender. Zelfs in grote gedeelten van Limburg was de ontvangst vrij goed.
De luisteraar werd volgens de mening van critici ook ontrokken aan de realiteit. Er werd gezeverd, gelachen, er was constant ontspanning en de mensen voelden zich daarbij betrokken.
Dagelijks kwamen een 100-tal brieven binnen. De inhoud van de enveloppes varieerde van een eenvoudige verzoekplaat of stickeraanvraag tot één of meerdere briefjes van duizend, als steun om de nieuwe zender te bekostigen. Net zoals de zeezenders vroeger deden, organiseerde Maeva ook de welbekende drive-in-shows. De aanvragen van de Vlaamse dancings waren talrijk, per weekend werden er een twintigtal shows georganiseerd.

 luister naar een fragment waar op een bepaalde dag 250 brieven binnenkwamen.

Om de ontvangst in West Vlaanderen te verbeteren werd in september 1981 een extra zendmast geplaatst op de top van de Kluisberg. De bedoeling was het signaal van Ukkel terug uit te zenden richting West Vlaanderen op een nabijgelegen frequentie. De opstelling van de antenne werd goed in de gaten gehouden door Radio WLS die ook uitzond op de Kluisberg. Beheerder van WLS was toen Dirk Otte (Contact, VMMa). Er werd een klacht ingediend door WLS en eigenaardig genoeg heeft de overheid pas ingegrepen toen de zendmast volledig klaar was. "Het is goed mogelijk geweest dat men als doel had Maeva zoveel mogelijk geld te laten uitgeven aan de installatie en daarna nog eens voor de afbraak", luidde het bij Maeva. Ook werd gemeld dat Dirk Otte en de inbeslagnemers daarna samen zijn gaan eten, maar dit is nooit bewezen geweest. West Vlaanderen heeft toch wel enkele weken tijdens de periode eind augustus - begin september 1982 kunnen genieten van de uitzendingen van Radio Maeva. De geluidskwaliteit was abominabel. Het geluid was overstuurd en er was een metaalachtige vervorming te horen. Hoogstwaarschijnlijk was dit wellicht te wijten aan een slechte modulatie van de straalverbinding. Naar het schijnt was de straalverbinding vergund. De verbinding was aangevraagd door een aannemer uit de streek die beweerde dat hij dat nodig had om de communicatie te bevorderen tussen zijn verschillende ploegen.
Uiteindelijk heeft Radio Maeva de zendmast dus terug moeten afbreken.
Radio Maeva speelde het toch voor elkaar om massa's geld binnen te rijven. Buiten de Maeva-drive-in-shows werd er verdoken reclame gemaakt. Patrick Valain verklaarde in een reportage van Panorama dat het station er 5500 BEF (137 €) aan over hield. Tijdens een weekend werden er gemakkelijk tot 35 drive-in-shows gegeven. Ook de mobiele studio, die regelmatig stond opgesteld voor bedrijf X of handelszaak Y bracht geld in het laadje. Later werd radioreclame verkocht aan 30 BEF (0,75€) per seconde. Volgens sommige insiders werd een (belastingsvrije) winst gehaald van twintig miljoen BEF (400.000 €).

 luister naar een jingle die vertelt waar de mobiele studio deze keer zal worden opgesteld.
 luister naar een jingle die de promotie van de drive-in-show beschrijft.

Het almaar stijgend Maeva-succes kon evenwel niet beletten dat het intern ging rommelen. Nauwelijks zes maanden na de startdatum stapten enkele medewerkers op omdat ze het oneens waren met de puur commerciële instelling van Maeva. Sommigen vonden dat ze ook recht hadden op een deel van de koek van Patrick. Die eerste Maeva-dissidenten vonden onderdak bij Radio Contact 2 of Radio Seven maar vervangers werden snel gevonden. Patrick Valain vond dat DJ's uiteindelijk minder belangrijk waren. Enkel het station was belangrijk. Er zat een zekere logica in deze werkwijze, zolang ze niet werd gebruikt als excuus om de gratis geleverde diensten van de medewerkers voor eigen gewin te benutten. De rotatie van medewerkers schaadde toen de populariteit nauwelijks. Dit werd duidelijk op 20 januari 1982 toen de zendmast werd verzegeld. In de namiddag kwam Maeva terug in de lucht met een zwakker vermogen. De luisteraars werden opgeroepen om een protestmeeting in Sint-Pieters-Leeuw bij te wonen. Deze oproep werd beantwoord door 4000 fans en Maeva voelde zich gemotiveerd om terug te beginnen met een vermogen van een kilowatt. Ook een handtekeningactie met als doel "het voortbestaan van Maeva" werd een groot succes. In het totaal werden hiervoor 894.612 handtekeningen verzameld.

Kort daarop volgden nieuwe inbeslagnames en Maeva organiseerde protestmeetings op de Grote Markt van Sint-Niklaas en Brussel. Deze meetings werden beantwoord door duizenden fans. Het publiek werd zodanig gesensibiliseerd dat er op een bepaald moment voor hardere acties moest worden gevreesd. De vrachtwagenbestuurders dreigden de Ring rond Brussel af te zetten, een onbekende liet weten dat hij de kabels van de televisiedistributie zou doorknippen en enkelen begonnen met zenders rond te rijden om de BRT-uitzendingen te storen.
Maeva werd een potentieel gevaar; een gevaar waar de politieke wereld zich van bewust werd en dat de legalisatieregeling zou gaan beïnvloeden. Radio Maeva was het gespreksonderwerp van de doorsnee-Vlaming vaak als grote voorstander maar met een steeds groeiende groep fervente tegenstanders.
Deze tegenstanders waren in eerste instantie de lokale radio's die kortbij de 103.50 MHz uitzonden en werden weggedrukt door het Maeva-signaal. Anderen verweten dat Maeva een commerciële onderneming was. De zender werd talrijke keren in beslag genomen. Het was blijkbaar helemaal geen probleem om dezelfde dag opnieuw een zender aan te kopen voor vele tienduizenden BEF.

Ondertussen steeg het aantal lokale radio's en het was moeilijk om het grote zendbereik te behouden. Maeva nam op 24 februari 1982 de frequentie van Radio Brabo (Antwerpen) over en begon direct met het uitzenden van de klassieke Maeva-programma's. Dit was niet moeilijk want praktisch alle programma's waren opgenomen op cassette. Er werd nog geprobeerd om Maeva-zenders op te starten in Gent, Brugge, Aalst, Dendermonde, Heist-op-den-Berg en Tienen maar dat was van korte duur. Deze zenders werden vlug in beslag genomen. Op 6 mei 1982 verscheen het decreet waarin de organisatie en de erkenning van niet openbare radio's werd beschreven. Dit decreet verbood de ketenvorming tussen lokale radio's. Rudy van Accoleyen hoopte toch een erkenning te krijgen op een nationale frequentie, eventueel op de middengolf.
Op 21 mei 1982 organiseerde Maeva de eerste Maeva-nacht in de Oktoberhallen te Wieze. In tegenstelling met Radio Contact, die internationale vedetten liet optreden in Vorst Nationaal, kwam Maeva aantreden met de Vlaamse Showwereld. Die avond was de toeloop fenomenaal, naar schatting zakten meer dan 10.000 fans af naar Wieze. Ook deze manifestatie was een puur winstgevende zaak want de Vlaamse artiesten traden gratis op. Maeva was toen het enige nationale station die hun producten draaiden en uiteraard werd alles gedaan om dit zo te houden.

Op de plaatsen waar Maeva niet goed was te ontvangen, werd gestart met Radio Maeva Lokaal. In ruil voor financiële hulp zonden lokale radio's verschillende programma's van Maeva uit. Na verloop van tijd bleek Radio Maeva Lokaal echter geen succes en werden die initiatieven gestaakt.

Enkele maanden later verhuisde Maeva van Ukkel naar Asse. Het appartement in Ukkel was toen verzegeld. Het was toen net de dertiende inbeslagname. Het grappige was dat het gerecht hun verzocht te verhuizen. Dus werd er uitgerukt naar een villa in Asse kortbij de Dendermondse Steenweg die gelegen was op 124 meter boven de zeespiegel. Enkele medewerkers zoals Ben Van Praag en Marc Hermans kochten een pand dat bijna stond te verkrotten. Er werd een mast opgericht met een hoogte van 65 meter. De gevel werd in het wit geverfd en er werd vlug gesproken over "De witte villa".

"De witte villa" werd door de bepaalde insiders snel omgedoopt tot "De Maeva Auschwitz-villa". De omheining werd voorzien van stevige prikkeldraad, aan de ingang stond een bord "verboden toegang", de ramen werden verstevigd en later was er ook één gevaarlijk uitziende waakhond te bespeuren op het terrein. Volgens de medewerkers was dit nodig om enerzijds het volk op afstand te houden omdat het station toen zeer populair was. Maeva had ook vele vijanden die deze radio liever weg wilden. Anderzijds waren er de vaste medewerkers Ben Van Praag, Arie van Loon en Marc Hermans die hier hun vaste stek hadden.

 luister naar een fragment met een interne joke, hoogstwaarschijnlijk werd gerefereerd naar de waakhond.

Gedurende de jaren dat Maeva uitzond, gaf men voortdurend het beeld dat er werd uitgezonden vanuit vijftal verschillende studio's. Er waren wel een paar live-programma's maar het grotendeel was reeds vooraf opgenomen op cassette. Daarom werden nooit opendeurdagen gehouden, alhoewel daar vraag naar was. Hoogstwaarschijnlijk zou de luisteraar diep teleurgesteld zijn van wat hij zou zien. Tenslotte zouden de medewerkers die daar verbleven moeilijk nog wat privacy hebben gehad.

Vervolgens ging het bergafwaarts met Maeva. Eerst was er de beschuldiging van een sabotage op een antennemast van de nabijgelegen Radio Seven. Het was alom bekend dat Maeva dreigementen stuurde aan alle stations die te dicht bij hun 103,50 MHz zaten. Vervolgens werden twee Maevabeheerders aangehouden in verband met een gewapende overval te Opwijk die een anderhalf miljoen BEF had opgebracht. Deze praktijken en de rotatie van medewerkers deden de luisteraar veranderen van radiostation. Maeva bleef ook aanhouden met haar verouderde radioformule die eruit bestond steeds plaatjes aan elkaar te praten met groetjes van luisteraars en met steeds minder ter zake doende informatie.

Het eerste dossier dat Maeva met het oog op erkenning bij de raad voor niet-openbare radio's indiende, werd verworpen. De reden was dat er te veel belang werd gehecht aan popprogramma's. Het bezwaarschrift werd bij de tweede ronde verworpen omdat er volgens de raad plots te veel aandacht werd besteed aan cultuur. Het Maeva-dossier werd door hen negatief geadviseerd. Toch keurde toenmalig Minister van Cultuur Poma het dossier goed. Om eventuel repressailles te ontwijken was het dus beter om Maeva te erkennen en haar zendbereik eveneens te beperken tot 8 kilometer.

Patrick Valain voelde blijkbaar dat het niet meer houdbaar was om met hoge vermogens uit te zenden. Er dan werd besloten om als eerste vrije radio boven de 104 MHz uit te gaan zenden. Dankzij de uitstekende 105,70 MHz en de prima locatie, kon men met een lager zendvermogen een even groot deel van Oost Vlaanderen en Vlaams Brabant bestrijken.

Radio Maeva werd echter nog steeds keer op keer opgepakt en verloor uiteindelijk door snel opeenvolgende inbeslagnames aan belangrijkheid. Binnen het station ontstonden eind 1983 serieuze meningsverschillen en die leidden tot een opsplitsing tussen Patrick Valain en de groep Ben Van Praag - Mark Hermans - Arie van Loon. Naast dit meningsverschil was er ook een meer ernstige ruzie tussen de Maeva-organisatie en hun public-relationsman Patrick Dubateau (schoonbroer van Sylvain Tack, eigenaar van de oorspronkelijke zeezender Radio Mi Amigo). Ben van Praag en Co werden overgehaald door Patrick Dubateau (die inmiddels bij Maeva aan de deur gezet was) om voor Radio Bravo te gaan werken. Dubateau vertelde dat hij zendtijd had gehuurd op de Ross Revenge, de nieuwe schuit van Radio Caroline. De heren waren in de wolken maar al vlug bleek dat het Radio Bravo-project een verzinsel was van Patrick Dubateau.

Patrick Valain ging vanuit Asse nog even door met "zijn" Maeva en startte terzelfdertijd een bedrijfje op onder de naam PPR, waar "syndicated radio" werd gemaakt. Aan de lopende band werden programma's zonder stationsnaam opgenomen. Bedoeling was om deze programma's door zoveel mogelijk verschillende radio's in Vlaanderen te laten uitzenden. Een soort ketenradio, avant la lettre, dus. Wat trouwens niet onaardig lukte. De deelnemende vrije radio's kregen de programma's gratis aangeboden wat voor de meesten mooi was meegenomen. Alzo kon PPR tegenover haar adverteerders een ruime verspreiding van hun reclame garanderen.

Intussen gingen Ben Van Praag en Marc Hermans werken voor Radio Cardinaal in Aarschot. Na een tijdje werd Cardinaal geruild voor Radio Lipstick. Er werd gezamenlijk beslist om het station om te dopen in Radio Mi Amigo. Een cassette-radio waar o.a. Ronny van Gelder, Ferry Eden (ex zeezender Mi Amigo), Stan Haag (Ex zeezenders Radio Veronica en Mi Amigo) en Herbert Visser (ex- zeezender Radio Monique) te horen waren. In de beste Maeva-traditie werd er opnieuw met hoog vermogen uitgezonden en waren er filiaalstations. Merkwaardig genoeg werd door de overheid niet dezelfde heksenjacht ontketend als eerder tegenover Maeva. Veel had te maken met het feit dat er in dezelfde periode een eerste wettelijke kader werd gemaakt, waarbinnen alle "lokalen" ongemoeid zouden kunnen uitzenden. Wilde Radio Mi Amigo overleven, dan had het eigenlijk geen andere keuze dan het zendvermogen drastisch te verlagen.

De impact van het station werd zwakker, de reclame-inkomsten navenant lager. Uiteindelijk werd de voltallige deejayploeg vervangen. Het hoofdstation bleef in Duisburg zitten en alle satellietstations gingen hun eigen weg. Maar ook het vernieuwde hoofdstation was geen succes, vooral het gebrek aan live-programma's deed hen uiteindelijk de das om. Het voortdurende gebrek aan geld betekende dan ook het einde van deze ooit zo beroemde voortzetting van Radio Mi Amigo.

Zondermeer kunnen we algemeen zeggen dat Radio Maeva toch een historisch fenomeen was. Het verscheen zelf in het Guinness Book of Records met de eer in Vlaanderen de meeste zenderinbeslagnames op haar naam te mogen dragen. In het totaal werden 28 zware FM-zenders naar allerlei kelders van gerechtsgebouwen versleept.

Bijna twintig jaar later is Maeva terug op de FM band....maar heel eventjes.

Zaterdagmiddag 1 april 2000: Ik reed met de wagen in Heist-op-den-Berg en draaide uit pure verveling aan de radioknop tussen 104 en 108 MHz. Niets bijzonders, ware het niet dat ik opeens het tijdsein van Radio Maeva door de luidsprekers hoorde weergalmen. Ook de presentator van dienst sprak overtuigend over de come back van het legendarische station dat ooit half Vlaanderen op zijn kop had gezet begin der jaren tachtig. Een handvol presentatoren waren "gerecupereerd" om terug Maevaprogramma's te maken. Fred Vand Den Bosch, Eric Hofman en Ben Van Praag waren terug samen te horen op dezelfde frequentie. Het geheel werd muzikaal omlijst met hits uit de Maeva-jaren.
De trouwe luisteraar van de Family Radio-keten kreeg dus te horen dat Radio Maeva nu nationaal te beluisteren was. Hier en daar was er een presentator die nog per ongeluk de term "Family Radio" gebruikte. Had Family Radio nu van de ene dag op de andere het volledige "Familie-concept" in de prullenbak geworpen of was het een aprilgrap? Beide opties waren mogelijk want het aantal Family Radio-luisteraars ligt toch een beetje aan de lage kant. Een herstructurering om het ding succesvoller te maken zou goed mogelijk geweest zijn. Maar de pret was reeds gedaan in de namiddag, het geheel werd weer Family Radio met de daarbijbehorende saaie jingletjes. Het was dus een aprilgrap maar wel een geslaagde. Ook dezelfde Maevajingles werden gebruikt. Opmerkelijk was dat die dingetjes na een kleine 20 jaar nog steeds goed klonken. Wel spijtig dat de platenkeuze niet representatief was. De oude Maeva draaide ook heel wat Vlaamse producties die op de dag van vandaag niet meer voorkomen op de play list. Uiteindelijk was het misschien de aangenaamste aprilgrap van het jaar 2000: eentje die meer mensen hebben laten genieten dan beet te hebben genomen.

In maart 2000 lanceert ex Maeva-deejay Johan De Vriendt Radio Verena. Bedoeling was om het succes van Maeva voort te zetten. De naam "Maeva" is beschermd. Er is een internationaal reisbureau met die naam en ook in Ierland zou het begrip wettelijke bescherming hebben. Ook Rudy Van Accoleyen liet de naam beschermen. Geen Maeva dus, maar wel Radio Verena, een naam die er enigszins op zou moeten lijken. "Radio Verena wordt een professioneel gerund radiobedrijf, dat garant zal staan voor vrolijke, zonnige, gezellige, moderne muziekradio, volledig in de geest van het vroegere Radio Maeva." "De vele fans zullen op hun wenken worden bediend met een mix van hits en gouwe ouwe, nieuws, weer- en verkeersinformatie, prijzen en sfeervolle shows." "Verena wordt de 'personality' radio waar blijkbaar zovelen op zaten te wachten". Volgens Verena zijn reeds heel wat bekende stemmen (van de vroegere 'piraten') mee in het project gestapt. Eric Hofman is de eerste die de Verena studio binnenwandelde. Er werd druk onderhandeld met tal van lokale radio's om de keten te vervoegen.

Een toevallig gesprek tussen Eric Hofman en Erwin Bergmans lag aan de basis van een reüniefeest, waarna men kabelradio Zeven overtuigde om drie dagen programma's uit te zenden in Maeva-stijl. Tijdens de voorbereiding daarvan ontstonden dan weer de plannen om met zoveel mogelijke oude Maeva-jocks, na het revival weekend, gewoon door te gaan.

Radio Verena had ooit de intenties om een netwerk te worden, maar slaagde er niet in om die ambities waar te maken. Uiteindelijk konden zijn hun programma's enkel uitzenden op lokale radio Zoë (104.9 MHz) te Zoersel. Maar uiteindelijk stapte dit station over naar de keten van Radio Energy. De ultramoderne studio van Verena lag er ietwat ongemakkelijk en vooral ongebruikt bij. Achter het Verena-project zat Eric Hofman. Begin dit jaar liep hij oud Maeva-collega Erwin Bergmans toevallig tegen het lijf. Omdat het eind mei twintig jaar geleden is dat Vlaanderen's populairste vrije radio van start ging, besloten ze een revival te organiseren. Didier Vanderveken van Radio Zeven werd gecontacteerd en al snel was er een akkoord om op 26 en 27 mei Radio Maeva te laten herleven.

Het nieuws verspreidde zich uiteraard als een lopend vuurtje en vrij snel werden heel wat oud Maeva-jocks bereid gevonden om mee te doen. Stilaan groeide het idee tot een gedurfder plan. Het format van Radio Zeven, veel Belgisch product, heeft raakpunten met het vroegere Maeva-format. Na twintig jaar hebben bovendien heel wat presentatoren best zin om weer eens radio te maken. De knoop werd doorgehakt. Het reünie-weekend zal een échte revival worden van Maeva. Een tweedaagse aanloop op zaterdag en zondag, op maandag een echte doorstart. Alleen kan het helaas niet onder de oude naam want die is in bezit van Rudy Van Accoleyen. Er zal dus moeten worden onderhandeld tussen Radio Zeven en Rudy indien men de naam Radio Maeva terug wil gebruiken.

Op 12 april 2001 is Arie Van Loon, vierenveertig jaar jong, kort na de middag overleden aan een hartstilstand tijdens een fietstocht. Arie debuteerde als deejay bij de zeezender Radio Caroline onder het pseudoniem Hugo de Groot. Nadien werd hij razend populair bij Radio Maeva waar hij ondere andere het nieuws heeft verzorgd. Het was dan ook geen toeval dat hij de voorbije weken één van de centrale figuren was die de comeback van Vlaanderen's populairste vrije radio ooit, in goede banen moest leiden. Als eerbetoon wordt de Verena-studio, van waaruit de Maeva/Zeven programma's zullen worden uitgezonden, omgedoopt tot Arie van Loon studio.

Op 17 september 2001 werd kabelradio Maeva terug Radio Magdalena. Het huwelijk tussen de groep '7 VKR Supergoud' en de Maeva-ploeg, liep op de klippen na een hele reeks kleine tot grotere incidenten. Programmaleider Eric Hofman vertelt: "Wij hebben zelfs de kans niet gekregen om op een behoorlijke manier afscheid te nemen. "Wij werden van het ene moment op het andere gestopt". "Net zoals de RTT dat 20 jaar geleden placht te doen". "De kabelzender waarvan de vergunning in handen is van de groep 7 VKR Supergoud verandert voor de vierde keer in minder dan 9 maanden tijd nog maar eens van naam." "Zonder daarbij met de luisteraars en de dj’s rekening te houden." "Maeva en haar luisteraars werden zonder pardon de deur gewezen."
Supergoud heeft de zendvergunning in handen, dus die kunnen gewoon doorgaan met Radio Magdalena. Men grijpt vanaf 18 september 2001 terug naar datgene waar het allemaal mee begon in het voorjaar van 1999, oldies dus.

Eric Hofman is blijven vechten om Radio Maeva op de FM-band te krijgen. Uiteindelijk werd de naam veranderd in MaevaFM en is het van de grond gekomen begin maart 2003. Eric Hofman was er toen in geslaagd om het Maeva-signaal door te sturen naar vier ex-Mango radio's namelijk in Brakel (Radio Prima 105,60 MHz), Denderhoutem (Radio PROS 103,80 MHz), Oosterzele (Radio Impuls 104,50 MHz) en Arendonk (R.O.T. 106,20 MHz). Ook hier ging het niet van een leien dakje. Aan de filialen was gemeld dat het signaal zou worden verspreid via satelliet. Uiteindelijk werd het signaal verspreid via internet. Het resultaat was dat de uitzendingen regelmatig werden onderbroken. Eric meldde toen dat het signaal zou worden gestreamd via een snelle server van Lazernet. Maar uiteindelijk werden de programma's op voorhand opgenomen en doorgestuurd naar de filialen. Het gevolg was dat geen enkel programma live kon worden gemaakt. Soms gebeurde het dat er geen nieuw programma werd doorgestuurd en dit resulteerde dat bepaalde programma's zoals Eric Hofman's Cornflakes Show gewoon werden herhaald.

Uiteindelijk waren de eerste live uitzendingen te horen in mei 2003. Rond die periode werd het signaal ook verspreid via de ex-Mango frequentie te Lier via 106,40 MHz. Op 10 mei 2003 schakelt Maeva terug over naar non-stop. Voor Radio PROS uit Denderhoutem werd het toen te veel. Een dag later stapten zij uit het project en gingen voortaan samen werken met Radio BRO uit Antwerpen-Noord.

Halverwege september is MaevaFM er in uiteindelijk in geslaagd om een volledige dagprogrammatie uit te bouwen. Onder andere Ron Van De Plas en Luc De Groot brachtten respectievelijk terug hun legendarisch programma Lunchexpress en Muziek in de file.
Zo is Eric Hofman er in geslaagd om praktisch alle Maeva-legendes terug programma's te laten maken. Voegen we er nog aan toe dat iedereen dit doet op vrijwillige basis.

Eind december 2003 werd het MaevaFM-netwerk uitgebreid met twee nieuwe frequenties. Onafhankelijke Radio Del Sol (106,20 MHz) verspreidde vanaf toen het signaal over Ninove en omstreken. In Oudenaarde was vanaf toen MaevaFM hoorbaar via Radio Brouwer (106,30 MHz) dat na de Mango-periode even onder de naam MusicFM door het leven ging. Eind april 2004 koos Radio Superstar (107,70 MHz) uit Gent eveneens om het Maeva-signaal door te sturen. Achtereenvolgens verlieten Ron Van De Plas en Luc De Groot MaevaFM.

Begin februari 2005 beslist Maeva FM te stoppen met FM-uitzendingen. Volgens Maeva-FM voorzag het nieuwe frequentieplan in vele gevallen in een verdere vermindering van zendvermogens, met als gevolg een dramatisch verslechterde ontvangst en dus verder teruglopen van lokale reclame-inkomsten. Nog volgens Maeva-FM heeft de lokale radio in Vlaanderen de voorbije 12 jaar alle armslag verloren, een bewust gecreëerd scenario, waaraan de overheid schuld heeft. Omdat het niet langer mogelijk was een rendabel nationaal reclamemedium en radionetwerk uit te bouwen was het niet verantwoord verdere investeringen te doen.

Eric Hofman blijft wel geloven in DRM, de techniek die digitaal toelaat uit te zenden om de korte golf. Zo is Maeva (BIG M) gedurende enkele uren te beluisteren op 6,015 MHz in DRM. Een aangepaste ontvanger is wel noodzakelijk want met een gewone radio hoor je op die frequentie enkel het geluid dat gelijkt op een modemsignaal.

>> de zeezender Radio Monique