Tijdens de zomer van 1980 zou er een strijdzender geweest te Brugge. Tot nu toe is er niemand (meer) die wat kan vertellen wie de intiatiefnemers waren en tegen wat de zender de strijd heeft aangebonden. Het zou zeer interessant zijn mocht iemand zich melden om het verhaal van Radio Kamiel uit de doeken te halen.

Iemand reageerde op deze oproep en stuurde deze afbeelding en een geluidsfragment. Hiermee werd dus bevestigd dat het eerste vrije geluid in Brugge uit de zender van Radio Kamiel kwam.
Fragment Radio kamiel: Luister naar dit goed bewaard fragment van Radio Kamiel.

Radio Stokveld is op 1 maart 1981 opgericht. De radio was gevestigd in de Rietlaan 66 te Sint-Michiels-Brugge en de naam werd ontleend aan de wijk vanwaar er werd uitgezonden. In tegenstelling met alle andere piratenzenders maakte Radio Stokveld er geen probleem van om adres en telefoonnummer mede te delen. Er werd uitgezonden op 104,0 MHz met een laag vermogen.

Klik hier om een bericht te lezen over Radio Stokveld.
En hier vind je een goed bewaarde strooifolder van de omroep.
Hier kan je nog een originele lidkaart zien.
En tenslotte nog een dankwoordje.

Met dank aan Rudy Gybels.

In mei 1981 stampte Norbert Van Slambrouck de Vrije Brugse Radio Omroep of kortweg genoemd, de VBRO, uit de grond. Norbert begon zijn carrière als componist / producer / zanger en heeft een zestigtal platen gemaakt waarvan één hit: "Liedje voor Marianne". Vervolgens vond hij zijn weg naar BRT Omroep West Vlaanderen. Hij had er het programma "Variété met Norbert" en was de eerste presentator van het programma "Van twaalf tot twee". Na zijn BRT-periode stapte hij één jaar mee aan boord van de zeezender Radio Mi Amigo. Daar had hij de programma's "Norbert Show" en "Norberts Zaterdagse Showtrein". Ook was hij de top-DJ van de "Mi Amigo Drive In Show". Hij hield het voor bekeken toen de zeezender wettelijk werd verboden door Nederland. Toen vrije radio in België werd geboren was hij één van de eerste medewerkers van Radio WLS (herinner u nog de strijd tussen Maeva en WLS op de kluisberg).

Na het WLS-avontuur was het volgens hem de hoogste tijd dat er een vrije radio werd opgericht te Brugge. Hij richtte een VZW op samen met enkele CB-ers omdat zij, volgens Norbert, op de hoogte waren van de zendtechniek. In juli 1981 werd er gestart met testuitzendingen. De eerste programma's waren hoorbaar ter gelegenheid van de "Hobby Beurs 81". Maar op 5 november 1981 verdween de zender uit de ether tijdens de grote vrije-radio-razzia. De VBRO werd toen niet opgepakt omdat het werd verwittigd. Alzo werd gewoon de schakelaar van de zender omgedraaid.
Omdat er na een tijdje terug wat andere zenders hoorbaar waren om en rond Brugge, is de VBRO terug beginnen uitzenden vanuit het Boudewijnpark. Twee ex-Mi Amigomedewerkers Germain Boi en Pol Meijer waren toen zo'n beetje de PR van het park. Zij vonden dat ze geen betere publiciteit voor het recreatiedomein konden bedenken dan een vrije radio toe te laten. Het Boudewijnpark heeft ook een hoge schiettoren dat ideaal was om de zendmast te bevestigen. Maar de mening over vrije radio tussen Pol Meijer en Norbert Van Slambrouck stonden tegen over elkaar. Pol is dan vertrokken en heeft kort daarop Alpenradio opgestart.

De VBRO werd snel de nummer één in Brugge en ver daarbuiten. Dit kwam omdat de omroep zicht richt tot alle leeftijden en alle bevolkingslagen. Je kon er zowel smartlappen als New Wave op beluisteren. Verder besteed de omroep veel aandacht aan activiteiten die worden georganiseerd door allerlei verenigingen. Men presenteerde in het Algemeen Nederlands. De jingles en de titels van de programma's daarentegen waren in "het Brugsch". Enkel het zondagprogramma "In den Vieux Bruges" werden vertellingen uitgezonden in het dialect. Programma's zoals "Achter d'Olletorre" en "Muziek binst daj werkt" zijn op de dag van vandaag nog steeds beluisterbaar.

VBRO heeft nooit haar ambities onder stoelen of banken gestoken. Van in het begin werd er uitgezonden met een vermogen van 200 Watt. Toen het bij de legalisatie slechts mocht uitzenden met 38 Watt om een afstand van 8 km te overbruggen, zocht het andere wegen om buiten Brugge te kunnen worden beluisterd. Zo kon je voor 500 BEF (12,50 Euro) een door-het-huis-gemaakte antenneversterker bestellen om terug beter naar de omroep te kunnen luisteren.

Het ging bergaf met de VBRO begin jaren 90. De VZW VBRO ging in vereffening en de VZW Edison Radio Omroep (E.R.O.) nam de frequentie over. Op de 106,0 MHz was toen Radio Edison hoorbaar. Maar toen begin 1993 de voorzitter het voor bekenen hield, heeft Frederik Thomas zijn kans gewaagd. Gedurende de laatste twee VBRO-jaren werkte hij samen met Norbert. Hij was van plan terug de VBRO op de Brugse ether los te laten. In september 1991 kocht hij reeds de naam VBRO van de vereffenaar van de VZW, meester D'hoore. Hij deed dit omdat het zijn droom was de VBRO terug in de lucht te krijgen.

Voor Frederik met concrete plannen begon, stapte hij naar Norbert. Norbert hield zich ondertussen bezig met het ondersteunen van radio's als consultant. Hij vond het een gek idee maar heeft dan toch toegezegd om de heropstart te verwezenlijken. Zo werd de VBRO aangepast aan de normen van de jaren 90. In plaats van losse programma's kwam er een format zodat de luisteraar op elk moment van de dag aan zijn trekken kon komen.

Het jaar 2000 is het jaar dat praktisch elke omroep zich had aangesloten bij een netwerk. Zo sloot de Brugse omroep zich aan bij Family Radio. Maar er kwamen teveel negatieve reacties en na enkele maanden begon de radio terug onder eigen vlag programma's te maken. In 2001 verstevigde de VBRO haar luistercomfort door haar programma's door te sturen naar de frequentie van VRT (Vrije Radio Torhout) op 107,90 MHz.

Pol Meijer vertrok van de VBRO en startte Alpenradio op. Eerst had hij plannen om een ziekenhuis-omroep op te starten in het AZ Sint-Jan samen met acht medewerkers. Tien maanden lang werd er voorbereid en werden proefprogramma's opgenomen. Maar het hele project valt uiteindelijk in het water omdat het ziekenhuis geen ruimte of mogelijkheden ter beschikking stelde.

De groep rond Pol Meijer gaf niet op. "Als het niet in het ziekenhuis kon, dan maar zelf een vrije radio oprichten op de FM-band" dacht men. En dat werd in mei 1982 gerealiseerd met Alpenradio.

Met vrij eenvoudig materiaal slaagde Pol erin om behoorlijke radio te maken. Alpenradio had in het begin een samenwerking met de weekend-radio Radio Colombo. Toen de apparatuur van Colombo in beslag werd genomen, vestigde Alpenradio zich boven de McDonalds aan het Simon Stevinplein. Daar had de jonge radio-omroep drie kleine ruimtes om radio te maken. Op de frequentie 101,40 MHz werd er uitgezonden met een vermogen van 10 Watt tussen 7 en 18 uur.

De eerste zender van Alpenradio was blijkbaar slecht gefilterd want er waren voortdurend storingen waar te nemen op de TV-toestellen uit de omgeving. Dit feit gaf aanleiding tot verschillende inbeslagnames door de overheid.

Maar na elke inbeslagname ging Alpenradio gewoon door. Om te voorkomen dat telkens al het materiaal werd meegenomen, werd een dienstnota opgesteld. Deze bevatte allerlei codes waarmee de aanwezige presentator de andere medewerkers kon waarschuwen. Wanneer bijvoorbeeld "code 110" werd omgeroepen, betekende dit dat de rijkswacht ter plaatse was voor een inbeslagname.

Gezocht: Pia Versyck uit Westende zoekt de ingezongen jingle van Radio Colombo. Heeft u die jingle, neem dan contact met ons op.

Om het voor de medewerkers aangenamer te maken, is de omroep in mei 1982 dan verhuisd naar de hoogste verdieping van een appartement in de Slachthuisstraat te Sint-Pieters-Brugge net boven de meubelzaak Consorzio. Daar kon men de ruimtes knus inrichten, aangepast aan de behoeften en wensen van de programmamakers. Hierdoor werd een vriendschappelijke sfeer gecreëerd onder de vrijwilligers, die volgens hen typerend was voor hun radiostation.  Het resultaat bleef dan ook niet uit: van een tiental medewerkers bij de start, groeide de organisatie uit tot een 60-koppige groep presentatoren, samenstellers en technici.

De frequentie veranderde: eerst naar 101,10 MHz en in het voorjaar van 1984 werd het 101,30 MHz. De uitzendingen liepen van 7 tot 22 uur tijdens weekdagen en in het weekend van 7 tot 24 uur. Elke eerste donderdag van de maand was Alpenradio tot middernacht in de ether met een live-hardrock-programma.

In mei 1984 werd de programmatie op weekdagen verlengd tot 23 uur. Dat extra uur werd gevuld met een gespecialiseerd muziekprogramma. Op maandag was dat country, op dinsdag rock en soul, jazz op woensdag, hardrock op donderdag en op vrijdag kreeg de luisteraar een overzicht van de hedendaagse muziekgeschiedenis.

Uitzonderlijk was dat bijna alle Alpenradio-medewerkers radio maakten op vrijwillige basis. Alleen voor het nieuws en de reclamewerving werd tijdens bepaalde periodes een beroep gedaan op personeelsleden in vast dienstverband. Elke medewerker kreeg trouwens een Alpenradio-paspoort, het officiële bewijs dat hij of zij bij de radio hoorde. Het was ook de tijd waarin the sky the limit was voor Alpenradio. De uitzendingen werden gepromoot met buitenactiviteiten zoals een feestweekend, een rockavond, een promotieshow, een eigen discobar en mobiele studio in winkels, op de jaarbeurs en op de braderieën. Vanaf eind 1983 verscheen om de twee maanden het Alpenradioblad, een gratis krantje met een oplage van 53.000 exemplaren. Daarin werd informatie over de omroep afgewisseld met advertenties. In het blad van augustus '84 lazen we: "De vzw houdt zich bezig met vele activiteiten die ten goede komen aan Alpenradio. Daar de creativiteit en de inzet van de medewerkers zo groot is, werd geëxperimenteerd met video. En de resultaten waren zo, dat besloten is om ermee door te gaan. Alpenvideo, een stap naar lokale TV ? Alpenvideo wil verder gaan, en zoekt medewerkers die zich willen inzetten voor dit medium."

Intussen had de overheid werk gemaakt van een wetgevend kader voor de lokale radio's. In 1985 kwam er een nieuw frequentieplan dat bepaalde dat alle lokale radio's een plek kregen op de FM-band tussen 102,50 en 107,90 MHz. Ook Alpenradio moest verhuizen en kreeg FM 105,30 toegewezen.

Deze bloei noodzaakte een nieuwe verhuizing.
In mei 1986 verhuisde Alpenradio opnieuw, deze keer naar het industrieterrein "Ter Poele" ook in Sint-Pieters-Brugge. In een kantorencomplex in de Laconiastraat werden een hoofdstudio, twee opnamestudio's en een productiestudio ingericht. Er kwamen ook kantoren voor de redactie en het reclamebureau LVA. In de Laconiastraat maakten  zo'n 70 mensen deel uit van de Alpenradioploeg. Tijdens die periode maakten ondermeer Luc Vandamme (toen BRT2 West-Vlaanderen) en Nico Blontrock (Erik Deboodt, ex-VBRO) programma's.

Het was een periode waarin op meerdere vlakken lokale radio-geschiedenis werd geschreven: de scholenkwissen "Klassepraat" (1987) en "Schoolstrijd", live-uitzendingen van sportevenementen zoals de Motor-enduro in Oostkamp (1987-1988), de Guldensporenmarathon Kortrijk-Brugge (1988), de stadsloop "Dwars door Brugge" (1988-1989), het Interscholen Krachtbaltornooi, de zwemwedstrijd Damme-Brugge, een rechtstreeks verslag met deskundige commentaar over de Heilig Bloedprocessie en de Gouden Boomstoet, enz... Bijna alles was mogelijk op de radio dankzij de inzet van talloze medewerkers en het professionele materiaal waarover Alpenradio beschikte. Er was toen zelfs een speciale cel die buiten-uitzendingen en evenementen moest voorbereiden en realiseren.

Een buitenbeentje in de uitzendingen was het felbesproken programma "Klanken uit de cel" dat later van naam veranderde naar "Zachter Tralies". In samenwerking met de "Werkgroep Omtrent Gevangenen", een belangenvereniging voor gevangenen, werd één keer per maand een programma uitgezonden voor de bewoners van de Brugse gevangenis. Het halfuurtje bevatte informatie, boodschappen en verzoekjes.

Voor andere informatieve programma's werkte de Alpenradio-redactie ook samen met o.a. het Hof van Watervliet en de Brugse Stadsschouwburg.

Ook opmerkelijk waren de reclamespots op Alpenradio. Die werden zo goed als allemaal in het huis geproduceerd. De verkoop en het ontwerp gebeurden door het productiebureau LVA. Dat leide tot verzorgde spots en puike staaltjes creativiteit. De klant kreeg een afgewerkt product dat veel meer was dan de rijmelarij die vele andere radio's op dat moment uitzonden.

De resultaten van al die inspanningen bleven niet uit. De luisterenquête van Sobemap uit 1987 bewees dat Alpenradio het op één na best beluisterde lokale radiostation was van Brugge. Het totale luisterbereik bedroeg 34.400 luisteraars, dagelijks stemden 16.000 mensen af op FM 105,30.

In 1988 werd het programmaschema verdeeld in vier grote blokken. Tussen 6:00 en 18:00 kreeg de luisteraar een mix van actuele hits, rock, elpee-tracks en de betere retro-platen uit de jaren '60 en '70. Tussen 18:00 en 19:00 uur was er "Alpenradio Informatief", een duidingsprogramma dat elke weekdag aan een ander thema was gewijd zoals sport, cultuur, sociaal-maatschappelijk, enz. In deze uitzendingen primeerde het woord. Het derde programmablok was de avond: tussen 19:00 en 21:00 werd elke dag een andere muziekstijl belicht in een gespecialiseerd programma : soul-funk, rock, sixties, reggae. Tussen 21:00 en 23:00 werd de avond afgesloten met een rockprogramma.
Het vierde blok tenslotte was het weekend. Dat bevatte in hoofdzaak een mix van actuele muziek met veel aandacht voor elpeewerk en minder commerciële muziekstijlen. In het weekend kreeg de luisteraar ook een aparte hitlijst geserveerd op basis van het format en de airplay van het station. Alpenradio was daarmee ver z'n tijd vooruit. De lijst werd wekelijks samengesteld volgens het aantal keren dat een bepaalde hit of nieuwe single werd gedraaid. Ook minder bekende artiesten konden op die manier doordringen tot de top hitlijst.

Onder druk van de concurrentie en door een sterke rekrutering van jonge medewerkers is de radio steeds meer hitwerk beginnen draaien, vooral overdag en tijdens het weekend.

Tijdsein: Luister naar het Alpenradio-tijdsein uit november 1988.

Om verder te professionaliseren besloot Alpenradio begin jaren '90 de uitzendingen gedeeltelijk te automatiseren. Er kwam een Italiaans non-stop-systeem in huis dat de mogelijkheid bood live-uitzendingen, non-stop cd-muziek, opgenomen programma's en reclame af te wisselen. De automaat kreeg de naam "James" mee. Bijkomend voordeel was dat Alpenradio toen 24 uur per dag, 7 dagen per week, het hele jaar door probleemloos kon uitzenden.

In september 1992 trok Alpenradio naar de andere kant van Brugge. De studio's, het secretariaat en de redactie werden ondergebracht in de Generaal Lemanlaan 182/1te Assebroek. Er was ook minder ruimte nodig omdat de uitzendingen geautomatiseerd de ether in werden gestuurd.
Op dat ogenblik werd ook duidelijk dat onafhankelijke, lokale radio maken volgens de kwaliteitsnormen die Alpenradio hanteerde, steeds moeilijker werd. De netwerken (nvdr: Contact, Nostalgie, SIS en ook Radio Donna) hadden een impact op het luistergedrag en de lokale adverteerders kozen meer en meer voor andere media. Toch werd er nog een dik jaar boeiende radio gemaakt van op de nieuwe locatie met ondermeer een deelname aan de Roefeldag voor kinderen.
Onder druk van de concurrentie en door een sterke recrutering van jonge medewerkers is de radio steeds meer hitwerk gaan draaien. Desondanks zijn de gespecialiseerde muziekprogramma's steeds gebleven.

Eind 1993 besliste de vzw Alpen Radio Organisatie dat er voor de lokale omroep geen toekomst meer mogelijk was in de huidige vorm.
Het verdikt was eenvoudig: de kosten liepen te hoog op, de inkomsten waren te klein geworden. De vzw en de daarbij behorende frequentie werd op 5 februari 1994 overgenomen door een bedrijf uit Gent dat de dansradio "Swing FM" lanceerde. Zij waren van plan om hun succesformule los te laten in Brugge. De muziekprogrammatie kreeg een ommezwaai. Net zoals op SIS-Gent kon de Brugse luisteraar toen genieten van dance, house en Bonzai-producties. Eind jaren 90 was Topradio te horen op de Brugse frequentie. Vandaag is het station een onderdeel van de nationale keten Topradio.

Na het stopzetten van de Alpenradio-uitzendingen gingen sommige medewerkers aan de slag bij andere lokale radio's in Brugge. Enkele van hen zijn vandaag nog altijd radioactief echter de meesten hebben hun hobby opgegeven. Zeven jaar na het einde werd door een groepje oud-Alpinisten een reünie opgezet. In september 2001 verzamelden een vijftigtal medewerkers in Brugge. Ze haalden herinneringen op uit de periode 1982-1993.

Alpenradio heeft altijd veel aandacht besteed aan regionaal nieuws dat door een eigen nieuwsdienst werd samengesteld.
De lokale omroep had toch enkele bijzondere radiomomenten. Begin jaren 90 heeft de omroep tijdens de Heilige Bloedprocessie een studio geïnstalleerd in één van de stadshallen op de eerste verdieping, van de Halletoren. Daar hadden de medewerkers een perfect uitzicht op de gebeurtenissen die zich afspeelden op het marktplein. De loopwedstrijd Dwars door Brugge is meerdere keren rechtstreeks uitgezonden, met reporters bij de start in het Boudewijnpark, onderweg op motor en aan de aankomst op de Markt van Brugge. De verbinding naar de studio in de Laconiastraat verliep gewoon via een laag vermogen zender die was afgestemd op een lege frequentie vooraan in de FM-band. Precies omwille van de live-uitzending werden enkele edities van Dwars door Brugge ook de Alpenradioloop genoemd.

De ex-medewerkers van Alpenradio houden nog contact met elkaar via http://www.alpenradio.be.tf/. Daar kan je lezen dat er nog rëunies tussen de medewerkers worden georganiseerd. Ook zij verlangen om nog eens gedurende een korte periode terug even radio te maken.
Door het neerschrijven van deze geschiedenis is de uitbreiding van de Alpenradio-site in stroomversnelling gekomen. Het domein http://www.alpenradio.be werd geregistreerd en de site werd regelmatig aangevuld met nieuw materiaal. Momenteel is de site off line. 

Samenstelling: Gunnar Walgraeve met veel input van Björn Crul en Franky Brandt.

Radio Roya is oorspronkelijk een initiatief van enkele Bruggelingen die radio wilden maken maar is pas onder (wijlen) Germain Boi tot bloei gekomen. Roya was een populaire zender met veel aandacht voor Nederlandstalige muziek en schlagers. Dit radiostation heeft zich eerst gevestigd op de Blankenbergse Steenweg te Sint-Pieters Brugge. Toen de VBRO Radio Edison werd, zijn vele VBRO-medewerkers bij Roya aan de slag gegaan. Germain gebruikte eerst de naam VBRO op de 103,60. Hij werd uiteindelijk teruggefloten omdat Frederik Thomas de roepnaam VBRO had overgekocht (zie paragraaf VBRO).

Maar na enkele jaren ging het financieel niet goed met Roya. Germain Boi is uiteindelijk op zoek gegaan naar een overnemer en dat werd de NV West-Vlaamse Radio. Dit was een groep waarin Roularta voor 50% in participeerde.

Op 3 november 1995 ging vanuit de Roya-basis een volledig nieuwe radio in de lucht. De naam van populaire omroep werd veranderd in Radio Noord 103.9 FM. Radio Noord was één van de vier radio's die samenwerkten onder de noemer West-Vlaamse Radio. Het concept was veel muziek afgewisseld door korte informatieve rubrieken en een dagelijks spel. Voor de reclameregie werd beroep gedaan op Roularta Media Group. Het oorspronkelijke concept draaide al enkele jaren op Radio Kortrijk en werd dan ook geïntroduceerd op Radio Noord, Radio Noordzee (Oostende) en Radio Zuid (Roeselare).

Björn Crul was toen de verantwoordelijke voor de nieuwsredactie. Het was de bedoeling om met het nieuws altijd de eerste te zijn. Als er voorbeeld om elf uur iets gebeurde, moest het om twaalf uur al op de radio. Onder de slogan "De West-Vlaamse Radio, altijd in jouw buurt" werd er vooral aan regionaal nieuws veel andacht besteed. Zes nieuwsbulletins van vijf minuten waren dagelijks hoorbaar. Op de vier zenders waren ook een paar vaste items hoorbaar zoals "Eugeen de tuinman" en een oldiesprogramma met de toenmalige WTV-presentator Johan Perseyn.

Omdat de huisvesting in Sint-Pieters niet voldeed, verhuisde Radio Noord in 1997 naar het centrum van Brugge. In het Memlinghuis, een kantorencomplex van Roularta waar De Streekkrant, Steps en Brugsch Handelsblad al waren ondergebracht, werden de nieuwe studio's ingericht. Bij de start van het Mango-netwerk door de VMM zijn de vier West-Vlaamse Radio's toegetreden.

West-Vlaamse radio: Luister hier naar de aankondiging hoe de West-vlaamse Radio werd aangekondigd.

Radio Gondola werd eveneens opgericht begin der jaren tachtig. De omroep zond toen uit op 103,40 MHz. De radio was eerst gehuisvest in de Leopold III-laan kort bij het Olympia Stadium te Sint-Andries. In een klein lokaal achter een café was de studio gevestigd. De luisteraar kon toen genieten van de dagelijkse hits. Radio Gondola is daarna Radio Paradijs geworden. Dit was een kleine keten van radio's rond Brugge en Knokke-Heist. Daarna werd het Radio Nostalgie. Hoogstwaarschijnlijk werd het uiteindelijk Radio Contact.

De Oostkampse omroep Radio Vrij Moerbrugge was een leuke familieomroep dat eigenlijk op de grens van Brugge is gevestigd. Eind jaren '90 werd het station overgenomen door Frederik Thomas (VBRO). Samen met VBRO is het dan toegetreden tot Family Radio.In 2001 werd het Contact 2.

Weet u meer over Radio Vrij Moerbrugge? Laat het ons dan weten.

Radio Exclusief is momenteel de enige niet-ketenradio in Brugge. Dit radiostation werd opgericht eind jaren '80 door Erik De Groot (toen ex-Radio Contact). Radio Exclusief schoot als een komeet door het Brugse radiolandschap. De radio vond een onderkomen aan de Kolenkaai te Brugge. De zendmast stond op de toren van De Nieuwe Molens, een oud complex van een graanbedrijf. Van bij de start werd gewerkt met een vernieuwend jinglepakket. Het waren jingles van Amerkaanse makelij met Nederlandstalige en Engelstalige inteksting. De hitradio werd snel heel populair en behoorde een tijdlang tot de best beluisterde radio's in Vlaanderen. Men zelf kon Radio Exclusief over praktisch gans West Vlaanderen ontvangen omdat de antennes zeer hoog stonden opgesteld en omdat de frequentie vrij is van storingen.
Medio jaren '90 had Exclusief gedurende een korte tijd een zusterstation. Erik De Groot had een tweede station gekocht dat vanuit Loppem ging uitzenden onder de naam Radio Sweetlove. Het moest een soft popzender worden maar die is eigenlijk nooit van de grond geraakt. Radio Sweetlove is na korte tijd uit de ether verdwenen.
Eind jaren '90 begon het bergaf te gaan met het radiostation. Exclusief zag z'n luisterdichtheid dalen, had minder adverteerders en moest al tot twee keer toe verhuizen. Meerdere keren kreeg Erik De Groot voorstellen om tot een keten zoals Contact of NRJ toe te treden maar hij heeft dat altijd geweigerd.
Je kan Radio Exclusief nog steeds beluisteren op 103,40 MHz

Radio Lissewege en Radio 2000 waren twee andere radio-omroepen die een plaats hebben in de Brugse radiogeschiedenis. Radio 2000 zou een familie-omroep zijn geweest in de deelgemeente Sint-Kruis. Tot nu toe hebben wij nog geen oud-medewerkers kunnen vinden die het één en het ander zouden kunnen vertellen. Laat ons zeker iets weten of u meer weet over deze omroepen.

>> het geluid uit Gent